کمترین تحریری از یک آرزو این است:

آدمی را آب و نانی باید و آنگاه آوازی

در قناری ها نگه کن، در قفس،

تا نیک دریابی

کز چه در آن تنگناشان

باز شادی های شیرین است

کمترین تصویری از یک زندگی:

آب

نان

آواز

ور فزون تر خواهی از آن، گاهگه

پرواز

ور فزون تر خواهی از آن

شادی آغاز

ور فزون تر ، باز هم خواهی….بگویم،باز؟

آنچنان بر ما به نان و …آب

اینجا تنگسالی شد

که کسی در فکر آوازی نخواهد بود

وقتی آوازی نباشد،

شوق…

نيچه مي گويد: انسان موجود عجيبي است! اگر به او بگوييد در آسمان خدا, يکصد ميليارد و نهصد و نود و نه ستاره وجود دارد بي چون و چرا مي پذيرد.اما اگر در پارکي ببيند روي نيمکتي نوشته اند: رنگي نشويد ، فورا انگشت خود را به نيمکت مي کشد تا مطمئن شود

در طول تاریخ ادبیات فارسی آنچه که بیش از هر خصلت ناپسند…

بعضي سوختن ها جوري هستند كه تو امروز ميسوزي، اما فردا دردش را حس ميكني...…